12 January 2017

தேன் மதுரத் தமிழச்சிக்கு நன்றி


தேன் மதுரத் தமிழால் நம் நெஞ்சங்களை வசீகரிக்கும் தோழி கிரேஸின் தளத்தில் என்னுடைய 'என்றாவது ஒரு நாள்' நூலுக்கான விமர்சனத்தை மிக அழகாக பதிவிட்டுள்ளார். 



அவர்வசமிருந்த புத்தகத்தை அங்கிருக்கும் அவருடைய நட்புகள் சிலரும் வாசித்துவிட்டுப் பாராட்டியதையும் தெரிவித்துள்ளார். தோழி கிரேஸிடமிருந்து கிடைத்துள்ள விமர்சனமும் பாராட்டும் ஒரு பக்கம் மகிழ்வளிக்கிறது என்றால் அவர் மூலம் முகம் அறியாத வாசகர்கள் சிலரையும் பெற்றிருப்பது கூடுதல் மகிழ்வளிக்கிறது. அன்பும் நன்றியும் கிரேஸ்.



ஆஸ்திரேலிய சிறுகதை எழுத்தாளர் ஹென்றி லாஸன் எழுதிய காடுறை மாந்தர்களைப் பற்றிய சிறுகதைத் தொகுப்பின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு ‘என்றாவது ஒரு நாள்’ என்ற நூலாக அகநாழிகை பதிப்பகம் வாயிலாக வெளியாகியுள்ளது. நூலை வாசிக்க விரும்புவோர் தற்போது சென்னையில் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் புத்தகக் கண்காட்சியில் நூலைப் பெறலாம்.. கிடைக்குமிடங்கள்…

அரங்கு எண்.35 - புலம்
அரங்கு எண்.409 - நூலகம் பேசுகிறது.
அரங்கு எண்.193 - டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்


****** 

தோழி கிரேஸின் சமீபத்திய வெளியீடான 'பாட்டன் காட்டைத் தேடிகவிதைத் தொகுப்பும் சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் அரங்கு எண்கள் 622 & 623 ஆகியவற்றில் கிடைக்கிறது. கிரேஸின் கவிதைகளை வலைத்தளம் வாயிலாக நன்கறிவோம் என்றாலும் இந்நூல் குறித்த முத்துநிலவன் ஐயாவின் முன்னுரை நூலை வாசிக்கும் ஆர்வத்தை வெகுவாகத் தூண்டுகிறது.. மென்மேலும் உங்கள் படைப்பாக்கங்கள் வெளிவர மனமார்ந்த வாழ்த்துகள் தோழி.




கொசுறு…

நவம்பர் மாத ‘பூவுலகு’ சுற்றுச்சூழல் இதழில் என்னுடைய ‘சிரிக்கும் கூக்கபரா’ கட்டுரை வெளியாகியுள்ளது.










இத்தகு அங்கீகாரங்களே படைப்பாளிக்குப் புத்துணர்வூட்டி எழுதுகோலைத் தொடர்ந்து கரமேந்தியிருக்கச் செய்கின்றன. அவ்வகையில் எனைச் சூழ்ந்திருக்கும் அத்தனை உறவுகளுக்கும் நட்புகளுக்கும் என் மனம் நிறைந்த நன்றிகள் பல. 





8 January 2017

ஆயிரம் இருந்தும்...




அவள் ஒரு பிச்சைக்காரி.. நான்கு பேர் முன்னால் ஆடிப்பாடி பிச்சையெடுத்து பிழைப்பு நடத்துபவள். அன்றையப் பொழுது அன்றோடு. ஆனாக்கா அந்த மடம்.. ஆகாட்டினா சந்தமடம்.. அதுவும் கூட இல்லாங்காட்டி ப்ளாட்டுபாரம் சொந்த இடம் என்று எந்தக் கவலையுமின்றி, எதிர்காலத் திட்டங்கள் ஏதுமின்றி தனக்கான வாழ்க்கையை மிக இலகுவாக வாழ்ந்துகொண்டிருப்பவள்.. அவளுக்கு ஒரு குட்டித்தங்கை.. 





வாழ்ந்துகெட்ட குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆடவன் ஒருவன். அவனுக்கு ஒரு குருட்டுத் தம்பி. தானும் வாழத்தெரியாமல் தம்பியையும் வாழ்விக்கும் வழி தெரியாமல் தவிக்கிறான்மீதமிருக்கும் வாழ்க்கை பூதாகரமாய்த் தெரிகிறது.. சாக முடிவெடுக்கிறான்அதுவும் கைகூடாமல் போய்விடுகிறது சர்க்கஸ் நடனப்பெண்ணொருத்தியால். வாழ நினைத்தால் வாழலாம், வழியா இல்லை பூமியில் என்பவளின் கருத்தை ஏற்று பல்பொடி வியாபாரம் செய்கிறான். பிச்சைக்காரியின் அறிமுகம் கிடைக்கிறது.  முதலில் அவள் குடிசையில் அடைக்கலமாகிறான். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் மனத்திலும் அடைக்கலமாகிவிடுகிறான்.






ஆடவன் மேல் சர்க்கஸ் நடனப் பெண்மணிக்கும் ஈர்ப்பு.. காதல்.. இவனோ அவளைத் தேடிவரும் பெரும் புள்ளிகளைக் கொண்டு அவளுடைய நடத்தையை தவறாகவே கணிக்கிறான். அவளுடைய தூய அன்பினை இவனால் புரிந்துகொள்ளமுடியவில்லை. சர்க்கஸ் முதலாளியிடமும் அந்த ஊர் பெரிய மனிதரிடமும் அவள் சிக்கிக்கொண்டு வெளியே வரமுடியாமல் தவிக்கிறாள். அவளிடம் அந்தப் பெரிய மனிதரால் அன்பளிப்பாய் தரப்படுகின்றன இருபது ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டுகள். ஆத்திரத்துடன் அவற்றை அறைக்குள் விசிறியடிக்கிறாள். மாடியறை சன்னல் வழியே ஒரு ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டு மட்டும் காற்றில் பறந்துவந்து தரையிறங்குகிறது.




தரையிறங்கிய அந்த ஒரு ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டு அபயமான இடம் பிச்சைக்காரியின் கரம். யாருக்கும் தெரியாமல் அவள் அதைப் பத்திரப்படுத்துகிறாள். அதுவரை அமைதியான நீரோட்டமாய் அன்றாடப் பிச்சையிலே ஆனந்தமாய் இருந்த அவளுடைய வாழ்வை  காட்டாற்றுவெள்ளமெனப் புரட்டிப்போடப்போகிறது என்பதை அவள் அப்போது அறியவில்லை.





ஐந்து காசுக்கும் பத்து காசுக்கும் பிச்சை எடுப்பவளிடம் வந்து சேர்ந்த ஆயிரம் ரூபாயைக் கொண்டு அவள் வாழ்க்கையை எவ்வளவு அழகாக மாற்றிக்கொள்ள முடியும்.. கற்பனை இனிக்கிறது. ஆனால் யதார்த்தம்படுத்தவுடன் குறட்டை விடும் அவளது தூக்கம் முதலில் பறிபோகிறது. களங்கமற்ற மனத்தில் கள்ளம் குடிகொள்கிறது. நாளைய கவலையற்று வாழ்ந்தவளுக்கு நாளுக்குநாள் பயமும் படபடப்பும் வந்துசேருகிறது. மறைக்கும் முயற்சியில் காதலனின் சந்தேகத்துக்காளாகி காதலனைப் பிரிகிறாள். பத்திரப்படுத்தும் முயற்சியில் தங்கையை உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் தள்ளிவிடுகிறாள். தவறுணர்ந்து தங்கையின் உயிரைக் காக்கப் போராடும் போராட்டமும் தோல்வியில் முடிகிறது. போகுமிடமெல்லாம் அவள் நம்பிக்கையில் இடி விழுகிறது.  




பிச்சைக்காரியின் கையில் ஆயிரம் ரூபாய்த்தாளைக் கண்டால் இந்த பாழாய்ப்போன சமுதாயம் சும்மா இருக்குமா? சந்தேகப்படாது? வயிற்றெரிச்சல் படாது? திருடி என்கிறது.. மூர்க்கத்துடன் அடித்துத்துரத்துறது..  முகத்தில் வெந்நீரை வீசுகிறது..


ஆயிரம் ரூபாய்த்தாளின் மீதான மோகத்தால், கண்ணுக்குக் கண்ணான தங்கையை இழந்து, சித்தமிழந்து, கண் நிறைந்த காதலனை இழந்துஇனி தன்னிடம் இருப்பது உயிர்மட்டும்தானே என்று அதையும் இழக்கத் துணிந்தவளைத் தடுத்துநிறுத்தி வாழ்வின் மீதான பிடிப்பை உண்டாக்குகிறது சூழல். இதோ ஒரு பிஞ்சை வாழவைக்க அவள் மறுபடி பிச்சைப்பாத்திரத்தை ஏந்திவிட்டாள். தூரத்தில் ஒலிக்கிறது அவள் குரல்.. ஆனாக்கா அந்த மடம்.. ஆகாட்டினா சந்தமடம்







1964-இல் கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணன் இயக்கத்தில் சாவித்ரி, ஜெமினி கணேசன், ராகினி, எம்.ஆர்.ராதா ஆகியோர் நடித்து வெளிவந்த ஆயிரம் ரூபாய் என்னும் இத்திரைப்படத்தை இரண்டொரு மாதங்களுக்கு முன்பு பார்த்தவுடன் எழுதிய பதிவு இது. ஏனோ அப்போது பதியத் தோன்றவில்லை.. இப்போது இருக்கும் சூழலோடு ஒப்பிடுகையில் முடவனின் எதிரிலிருக்கும் கொம்புத்தேனைப் போல கையில் பணமிருந்தும் செலவழிக்க இயலாமல் அந்தப் பிச்சைக்காரியின் நிலைமைதானே பலருக்கும் இப்போது..  

திரைப்படத்தை காண விரும்புவோர்க்கு youtube இணைப்பு இதோ..




(படங்கள் உதவி - இணையம்)

6 January 2017

புத்துணர்வு முகாம்...






ஒவ்வொரு வருடமும் கணவரின் அலுவலகத்தில் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகைக்கு முன்பாக வார இறுதிநாளொன்றில் ஏதாவதொரு பிரபல இத்தாலிய உணவகத்திலோ.. ஆஸ்திரேலிய உணவகத்திலோ விருந்து ஏற்பாடு செய்யப்படுவது வழக்கம். மதுவகைகளும் தாராளமாய் உண்டு. விரும்புவோர் விரும்பும் அளவுக்கு உண்டும் குடித்தும் மகிழலாம். வீட்டுக்குத் திரும்பிச்செல்ல வாடகைக்கார் அலுவலக செலவிலேயே வசதி செய்துதரப்படும். அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் அனைவரும் தங்கள் இணையரோடு அவசியம் அதில் கலந்துகொள்வர். பதினெட்டு வயதுக்கு மேற்பட்ட பிள்ளைகளுக்கு அனுமதி உண்டென்றாலும் எவரும் குழந்தைகளோடு வருவதில்லை.








சென்ற 2016-ஆம் வருடமும் அப்படி ஏதாவதொரு உணவகத்தில்தான் கிறிஸ்துமஸ் விருந்து இருக்கும் என்று நினைத்திருந்த எனக்கு இம்முறை ஒரு அதிசயம் காத்திருந்தது. இந்த முறை மது, அசைவம் இவற்றுக்கு இடமில்லை என்று குறிப்பிடப்பட்டது. இரண்டுமில்லாமல் என்ன கொண்டாட்டம்? என்ற கேள்விக்குக் கிடைத்த விடை வியப்பளித்தது. இயற்கையின் அழகும் அமைதியும் சூழ்ந்ததொரு வனப்பகுதியில் அமைந்துள்ள புத்துணர்வு முகாமில் ஒருநாள் பொழுதைக் கழிப்பது என்பதுதான் திட்டம்.








சிட்னி மாநகரின் பரபரப்பிலிருந்து விலகி வெகுதொலைவில் மலைக்காட்டுப் பகுதியில் வெளியிலிருந்து பார்த்தால் உள்ளிருப்பதே தெரியாமல் அமைந்துள்ளது அந்த புத்துணர்வு முகாம். உள்ளே பில்லபாங் எனப்படும் நீர்நிலையை ஒட்டி மலைச்சரிவுகளில் ஆங்காங்கே அழகான மரக்குடில்கள்… உணவுடன் தங்கும் வசதியும் உண்டு. பல நாட்டவரும் இங்கு வந்து தங்கி மனத்துக்கும் உடலுக்கும் புத்துணர்வு ஊட்டிச் செல்கின்றனர். புத்துணர்வு முகாமின் முக்கிய அம்சம் யோகா பயிற்சி மையம். இந்தியாவின் பெருமையையும் யோகா, தியானப்பயிற்சிகள் குறித்தும் அவர்கள் பேசக் கேட்கையில் மெய்சிலிர்த்துப்போகிறது.








காலையும் மாலையும் முறையான யோகா பயிற்சி வகுப்புகள், பிரத்தியேகமான எண்ணெய் மசாஜ், இதமான வெந்நீர்க்குளியல், காய்கறி, கீரை, பழங்கள், மூலிகைத்தண்ணீர் என சுவையான இயற்கை உணவு, உயர்ந்தோங்கிய மரங்களின் நிழலில்.. விதவிதமான பறவையொலி பின்னணியில் இசைக்க… அழகிய வண்ணங்களில் தாமரைகள் மலர்ந்து காட்சியளிக்கும் தடாகத்தை ரசித்தபடி… காலாற காட்டுப்பாதையில் நடை, அலுவலக நட்புகளோடு அமைதியான சூழலில் அளவளாவல் என அன்றைய நாள் எங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் மறக்கமுடியாத நாளாகிப்போனது. 


 
சிவப்பு ரோசெல்லா
(crimson rosella)


கிழக்கத்திய மஞ்சள் ராபின்
(eastern yellow robin)


கிழக்கத்திய ரோசெல்லா
 (eastern rosella)


பெல் மைனர் பறவையும்
ஆலிவ் முதுகு ஓரியோல் பறவையும்
(bell miner & olive backed oriole female)

வோங்கா புறா (wonga pigeon)


மீன்குத்தி (kingfisher)


மஞ்சள்முக தேன்குருவி
(yellow faced honey eater)

கிழக்கத்திய வளைமுள்ளலகு சிட்டு
 (eastern spinebill)

சாட்டின் போவர் பெண்பறவை
 (satin bower bird female)

செம்புருவச் சிட்டு (red browed finch)

எதை எடுப்பது.. எதை விடுப்பது என்று முடிவெடுக்கமுடியாதபடி ஏராளமான இயற்கைக் காட்சிகள்… பறவைகள்… எல்லாவற்றையும் புகைப்படமெடுக்க முடியாவிட்டாலும் எடுத்தவற்றுள் சிலவற்றை இங்கு பகிர்ந்துள்ளேன். 

வருடத்தின் இறுதியில்.. வரவிருக்கும் புத்தாண்டை நோக்கிய பயணத்தின் ஒரு அங்கமாக இப்புத்துணர்வு முகாம் அமைந்தது என்றால் மிகையில்லை.. அலுவலகத்தின் அழுத்தும் கடமைகளிலிருந்து சற்றே விடுபட்டு மனத்தை ரிலாக்ஸ் செய்யும் உத்தேசத்தோடு புதியதொரு அனுபவத்தை வழங்கிய உயரதிகாரிக்கும் அவர்தம் மனைவிக்கும் நன்றிசொல்லிப் பிரிந்து அனைவரும் அவரவர் இல்லம் திரும்பினோம்.

*********

பின்னூட்டத்தில் தோழி மணிமேகலாவின் வேண்டுகோள்படி புத்துணர்வு முகாமின் முகவரியையும் இணையதளத்தையும் இங்கு பகிர்கிறேன். 

Billabong Retreat
41 Mcclymonts Rd, Maraylya NSW 2765
(approx 57 km from Sydney CBD)
http://www.billabongretreat.com.au/


23 December 2016

சிட்னியில் என் நூல் வெளியீட்டு விழா


என் முதல் நூலுக்கான வித்தை என்னுள் விதைத்தவர்களுள் முதன்மையானவர் என் அன்புத்தோழி மணிமேகலா என்கிற யசோதா பத்மநாதன். அட்சயப்பாத்திரம் என்னும் வலைத்தளத்தில் அள்ள அள்ளக் குறையாத  அவரது சிந்தனையூற்றின் சிறப்புகளைக் காணலாம். சிட்னியில் உயர்திணை என்னும் அமைப்பினூடாய்ப் இங்கு வசிக்கும் பற்பல தமிழிலக்கிய ஆர்வலர்களை ஒன்றிணைக்கும் அரிய முயற்சியை சில வருடங்களாய் மேற்கொண்டுவருகிறார். என்னுடைய ஆத்மார்த்தமான தோழி என்பதை விடவும் என் முன்னேற்றத்தின் ஒவ்வொரு படிக்கல்லையும் பார்த்துப் பார்த்து வடிவமைப்பவர் என்று சொல்லலாம். என் திறமைகளை வெளிக்கொணரும் முயற்சிகளில் என்னை விடவும் அவரே அதிகமாய் மெனக்கெடுகிறார்… என்னை முன்னடத்துகிறார்… இதோ இப்போது என் புத்தகத்தை வெளிக்கொணரும் முயற்சியிலும் அவரே முன்னிற்கிறார்.





ஹென்றி லாஸனின் ஆஸ்திரேலியக் காடுறை கதைகளைத் தமிழில் அறிமுகப்படுத்தும்வண்ணம் அகநாழிகை பதிப்பகம் வாயிலாய் வெளியான என்றாவது ஒருநாள் என்னும் என் நூலுக்கான முறையான வெளியீட்டு விழா இதுவரை நடைபெறவில்லை என்பதோடு அதற்கான எந்த முயற்சியும் நான் எடுக்கவில்லை என்பதே உண்மை. நான் அயல்நாட்டிலிருப்பதும் இலக்கியவட்டாரத்தில் அநேகரை நான் அறியாதிருப்பதும் காரணங்கள் எனக் குறிப்பிட்டாலும் என் தயக்கமும் கூச்சமும் சொல்லப்படாத முதற்காரணம். அத்தயக்கமே நூலுக்கான முன்னுரை அணிந்துரைகளுக்காக எவரையும் நாடத் தடைபோட்டது. அத்தயக்கமே நூலுக்கான அறிமுகத்தை எவர்மூலமும் கோரவிடாமல் தவறவிட்டது. அத்தயக்கமே நூலுக்கான விளம்பரத்தை விலக்கிவைத்திருந்தது. அத்தயக்கமே நூலின் விற்பனையை பாதித்தது. 


என்றாவது ஒரு நாள் நூலுக்கு என்றாவது ஒரு நாள் வெளியீட்டு விழா நிகழும் என்று நான் எண்ணிப் பார்க்கவே இல்லை.. ஆனால் நூலை வெளியுலகில் பலருக்கும் அறியத்தரும் தன் இலக்கில் தொடர்ந்து உறுதியுடன் முன்னேறி இன்று அதை நிகழ்வுக்குக் கொண்டுவந்திருக்கும் தோழியின் முயற்சி அளப்பரியது. சிட்னியில் முறையான வெளியீட்டு விழாவுக்கான ஏற்பாடுகளைத் தானே முன்னெடுத்து செய்யும் தோழிக்கும் அவருக்கு பக்கபலமாய் இருக்கும் நட்புகளுக்கும் என்ன கைம்மாறு செய்வதென்று புரியாமல் தவிக்கிறேன். என் ஆயுள் உள்ளவரை என் அகமெரியும் அன்புத்தீபம் அணையாதிருக்கும் அன்புத்தோழி.

இந்தியக் குடியரசு தினம் & ஆஸ்திரேலிய தினம் என்னும் சிறப்புடை ஜனவரி 26-ஆம் நாளன்று, நூல் வெளியீட்டு விழா..  




வர இயன்றவர்கள் தவறாமல் வருகை தருக.. 
வர இயலாதவர்கள் மானசீகமாய் வாழ்த்திடுக. 
அன்பும் நன்றியும் அனைவருக்கும். 
***********




சென்ற பதிவில் வண்ணதாசன் அவர்களுடைய கவிதையைக் குறிப்பிட்டு காண்பதெல்லாம் அற்புதமாய் உணரும் கவிஞனுக்கு கண்ணீர் திரள்வதில் ஆச்சர்யமேதுமில்லை என்றெழுதினேன்.. இதோ இன்று அக்கவிஞனுக்கு சாகித்ய அகாடமி விருது சமர்ப்பணமாகியுள்ளது. இப்போதும் சொல்கிறேன்... நெகிழெழுத்தால் நம் நெஞ்சங்கவர்ந்தவனுக்கு விருது கிடைத்ததில் வியப்பேதுமில்லை என்று.. 


(படம் உதவி - இணையம்)


வரிகளுக்குள் வாழ்வின் அழகியல் புகுத்துபவன்
வலிகளுக்குள்ளும் வாழ்வியல் இனிமை காண்பவன்
நுண்ணிய ரசனைக்காரன்
எண்ணியதெல்லாம் எழுத்தாக்கும்
திண்ணிய வல்லமை பெற்றவன்
விரக்தி வேர்த்தொழுகும் பொழுதுகளில்
எழுத்துச்சாமரம் வீசியெனை ஆசுவாசப்படுத்துபவன்
சிற்பியின் கண்களுக்கு மட்டுமே
கல்லினுள் சிலைகள் தெரியும்
வண்ணங்களின் தாசனுக்கு மட்டுமே
காட்சியுள் கவிதைகள் தோன்றும்.
நெகிழெழுத்தால் நம் நெஞ்சங்கவர்ந்தவனுக்கு
விருது கிடைத்ததில் வியப்பேதுமில்லை
விருதுகளொன்றும் அவனெழுத்தின் விளிம்பில்லை..

வாசகநெஞ்சங்களே என்றுமவன் வண்ணங்களின் எல்லை.
***************



27 November 2016

கண்ணீர் திரள்வதில் ஆச்சர்யமில்லை...





இரண்டுவருடங்களுக்கு முன்பு ஃபேஸ்புக்கில் வெளியான கவிஞர் வண்ணதாசன் அவர்களுடைய கவிதை இது. 

அத்துவானத் தண்டவாளத்தில்
நெடும்பொழுது நின்றது தொடர்வண்டி.
எந்தச் சலனமும் அற்று
சன்னல் வழி விரியும்
மாலைத் தொடுவான் பார்த்திருக்கையில்
ஒரு வெண்மேகம் இரண்டாகப்
பிரிந்து நகரும்அற்புதம் நிகழ்ந்தது.
எனக்கு ஏன் அப்படிக்
கண்ணீர் திரண்டது எனத் தெரியவில்லை.

இக்கவிதைக்கான என் பின்னூட்டம் கீழே.. (வலைப்பக்க சேமிப்புக்காக இங்கே பகிர்கிறேன்.)

காண்பதெல்லாம் அற்புதமாய் உணரும் கவிஞனுக்கு
இரண்டாய்ப் பிரிந்து நகரும் வெண்மேகம் கண்டு
கண்ணீர் திரள்வதில் ஆச்சர்யமேதுமில்லை

கடந்துவந்த பாதைகளில் சிறாய்ப்புற்ற
காயத்தின் வடுவேதும் கவனத்துக்கு வந்திருக்கலாம்.
நினைவுகளின் சாயை படிந்த மங்கிய பிம்பங்களின்
மறுபிரதிபலிப்பாய் அது இருந்திருக்கலாம்.
நெகிழ்வுற்ற கணங்களின் நீட்சியாகவும் இருக்கலாம்

தொப்புள்கொடியறுத்துத் தாயிடமிருந்து
சுகமாய்ப் பிரியும் சிசுவை நினைத்திருக்கலாம்.
கூடலுக்குப்பின் களித்துக் களைத்துப் பிரியும்
காதல் துணையாகவும் அது காட்சியளிக்கலாம்.
புகுந்த வீட்டுக்கு விசும்பலோடு விடைபெறும் மகளை
ஒருவேளை மனக்கண்ணில் கொணர்ந்திருக்கலாம்.

உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிந்த
புலவர் பெருமக்களை எண்ணி புளகாங்கிதமுற்றிருக்கலாம்.
புரட்டிப்போட்ட வாழ்க்கையை நிமிர்த்திடும் நிமித்தம்
பரதேசமேகிய பால்ய நட்புக்கு விடைகொடுத்த தருணம்
விருட்டென்று நினைவுக்கு வந்திருக்கலாம்.
சின்னேரப் பொழுதில் சிநேகம் வளர்த்து
செல்போன் எண்களோடு கைகுலுக்கிப் பிரிகின்ற
பயண சிநேகிதங்களைப் பற்றியும் நினைத்திருக்கலாம்.

காண்பதெல்லாம் அற்புதமாய் உணரும் கவிஞனுக்கு
இரண்டாய்ப் பிரிந்து நகரும் வெண்மேகம் கண்டு
கண்ணீர் திரள்வதில் ஆச்சர்யமேதுமில்லை